Jindrich Streit


Ο Jindrich Streit γεννήθηκε τον Σεπτέμβριο του 1946 στη Μοραβία της τότε Τσεχοσλοβακίας. Δάσκαλος  στο επάγγελμα τελειώνοντας τις σπουδές του αρχίζει να διδάσκει στο σχολείο του  χωριού Sovinec όπου και μένει. Ταυτόχρονα αρχίζει να φωτογραφίζει και το 1973 παίρνει μια απόφαση που θα σημαδέψει τη ζωή του. Δημιουργεί μια γκαλερί φωτογραφιών στο χωριό του. Ο σκοπός της. Το λέει ο ίδιος:

«’ρχισα να εκθέτω το έργο καλλιτεχνών που δεν είχαν τη δυνατότητα να εκθέσουν σε επίσημες γκαλερί εκείνη την περίοδο. Μεταξύ αυτών ήταν καλλιτέχνες από την Πράγα, που ενώ παρουσίαζαν έργα τους στις Ηνωμένες Πολιτείες, είχαν απαγορευτεί στην Τσεχοσλοβακία. Ορισμένοι από τους καλλιτέχνες που παρουσίασα ήταν οι Adriana Simotova, Vaclav Bostik, Cestmir Kafka, the Medeks, και αρκετοί άλλοι... Τους καλούσα να έρθουν στο Sovinec και να παρουσιάζουν το έργο τους. Σιγά σιγά το μέρος αυτό έγινε μια όαση της underground culture.»

Οι φωτογραφίες που παρουσιάζονται αλλά και το φωτογραφικό έργο του ίδιου του Jindrich Streit απέχουν πολύ από μια ωραιοποιημένη κατάσταση της Τσεχοσλοβακίας  και αυτό δεν είναι αρεστό στο τότε καθεστώς. Έτσι το 1982 μετά από μια έκθεση φωτογραφίας ο Jindrich Streit συλλαμβάνεται και καταδικάζεται σε 10 μήνες φυλακή με την κατηγορία της δυσφήμησης της  Δημοκρατίας και των Αρχών της και του απαγορεύεται η φωτογράφιση. Η φωτογραφική του δε μηχανή, φωτογραφίες και αρνητικά  κατάσχονται ως πειστήρια του εγκλήματος!!!

Η αποφυλάκιση τον βρίσκει χωρίς δουλειά αλλά συνεχίζει το φωτογραφικό του έργο. Από το 1989 και μετά, ήδη έχουν αλλάξει δραματικά και οι πολιτικές συνθήκες στη χώρα του, αρχίζει να εκθέτει έργα του και στο εξωτερικό, συνεχίζει να φωτογραφίζει και διδάσκει στην Πράγα (Σχολή Κινηματογράφου και Τηλεόρασης της Ακαδημίας Performing Arts) στην Μπρατισλάβα (Arts Academy) και στο Silesian University της Opava.

 


Έχει εκδώσει αρκετά βιβλία και φωτογραφίες του βρίσκονται σε πολλά μουσεία και γκαλερί, ενώ υπάρχει μόνιμη έκθεση των έργων του στην Εθνική Πινακοθήκη της Πράγας.

~~~

Αν υπάρχει μια λέξη που χαρακτηρίζει τις φωτογραφίες του αυτή είναι η λέξη καθημερινότητα. Κάποτε είχε πει χαρακτηριστικά.

«Το να φωτογραφίζεις μια φωτιά ή μια απεργία είναι σίγουρα ελκυστικό. Το να φωτογραφίζεις όμως δυο ανθρώπους στο μεσημεριανό τους αυτό είναι αληθινή   τέχνη..»

Μεγάλο μέρος του έργου του είναι η φωτογράφηση της ζωής στο χωριό του το Sovinec αλλά και σε άλλες περιοχές της Τσεχίας.
Πρόκειται για μικρά μέρη που τα φωτογραφίζει συστηματικά για μεγάλο χρονικό διάστημα.  Μένει μακριά από μια ειδυλλιακή καταγραφή της υπαίθρου και φωτογραφίζει γεγονότα και καταστάσεις προσπαθώντας να αναδείξεις τις μεταξύ τους σχέσεις.

Πολλές φορές οι φωτογραφίες του σου δίνουν την εντύπωση πως περιέχουν παράλληλους κόσμους. Ξεχωριστές καταστάσεις που ξετυλίγονται μέσα στα κάδρα του δεμένα όμορφα όμως μεταξύ τους.


  |    | 

Ο Jindrich Streit δε συνηθίζει να φωτογραφίζει αγνώστους ανθρώπους αλλά προσπαθεί να αποκτήσει πρώτα μια προσωπική σχέση. Λέει:

«Δεν περπατώ στους δρόμους μιας πόλης φωτογραφίζοντας τυχαία άτομα. Θέλω να γνωρίζω κάτι για τους ανθρώπους που φωτογραφίζω. Κι αυτοί με τη σειρά τους να γνωρίζουν κάτι για εμένα. Έτσι υπάρχει ένα είδος αλληλοεπίδρασης»

  | 

Αυτή η αλληλοεπίδραση είναι εμφανής στις  φωτογραφίες του. Οι άνθρωποι στις φωτογραφίες του σπάνια φαίνονται να ενδιαφέρονται για την ύπαρξη του συνεχίζοντας αμέριμνοι τις δραστηριότητές τους.
Δεν τους «κλέβει» τις στιγμές του τις δίνουν.
Όταν κοιτώ τις φωτογραφίες του νοιώθω μια πικρή αίσθηση χιούμορ και έναν  αδιόρατο σαρκασμό της πραγματικότητας μαζί με μια έντονη μελαγχολία να τις διαπερνούν. Γέλιο και θλίψη μαζί...

  |    | 

...Και  παντού το ενδιαφέρον για τους ανθρώπους και τα κοινωνικά θέματα. Μια προσέγγιση που προσωπικά την βρίσκω πολύ ενδιαφέρουσα σ' αυτό το είδος της φωτογραφίας.
Ακόμη κι όταν φωτογραφίζει ηλικιωμένους, ανάπηρους (ψυχικά και σωματικά) φυλακισμένους, ναρκομανείς, μειονότητες αυτό το ενδιαφέρον για τον άνθρωπο υπάρχει. Δεν προσπαθεί να σοκάρει αλλά να αναδείξει μέσα από τις φωτογραφίες  του ανθρώπινα συναισθήματα και καταστάσεις.

Την ικανοποίηση,


τη χαρά, 

  τη μελαγχολία,   

  την απομόνωση, 

  την ευτυχία, 

  την ανία 

τον κοινωνικό αποκλεισμό,   


το φόβο,


το θάνατο...


~~~

Μερικές ακόμη φωτογραφίες του στη συνέχεια...


  |    | 


  |    | 


  |    | 


  |    | 


  |    | 


  |    | 


  |    | 


  |    | 


  |    | 


  |    | 


  |    | 


  |    | 



  |    | 

και για περισσότερα:

* Οι σελίδες του ΕΔΩ

* Στο Ινστιτούτο Δημιουργικής Φωτογραφίας στο Silesian University in Opava όπου διδάσκει ΕΔΩ

* Πολλές φωτογραφίες του στο talent.cz

* και μια παρουσίαση στο δικτυακό Λεύκωμα - περιοδικό 5klatek. Είναι ένα αρχείο pdf με πολλές φωτογραφίες του.
(Το πολωνικό 5klatek (5 καρέ) είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ηλεκτρονική έκδοση Πολωνών κι όχι μόνο φωτογράφων. Προσωπικά την παρακολουθώ. Βρίσκεται ΕΔΩ)


Η φωτογραφία με τον Robert Franck, είναι της Anne Tlicker (Νέα Υόρκη 1990).
Οι φωτογραφίες του αφιερώματος είναι από την ιστοσελίδα του Jindrich Streit, το περιοδικό 5klatek, το βιβλίο Czech Photography Of The 1990'S και διάφορες ιστοσελίδες (όπως Talent ART, amber-online, κλπ)


 
 

επιστροφή